ในแต่ละคืนวันที่เยื้องย่างผ่านเข้ามาทักทายในชีวิต
แต่ละชั่วโมง แต่ละนาที แต่ละวินาทีที่เข็มนาฬิกาหมุนวนนั้น
ได้สร้างเรื่องราวต่างๆ มากมายให้เกิดขึ้นและให้ได้จดจำอยู่เสมอ..

ครั้นกาลเวลาผ่านไป..

บางเรื่อง.. อาจลืมเลือน..
บางเรื่อง.. อาจลางเลือน..
บางเรื่อง.. อาจถูกสั่งให้ลบหายไปจากความทรงจำทันที
ภายหลังจากที่เกิดขึ้น..

แต่ในขณะที่บางเรื่อง.. ยังคงประทับ ตราตรึง
เป็นภาพที่แจ่มชัดอยู่ในความทรงจำจวบจนกระทั่งทุกวันนี้
แม้ว่าเรื่องราวเหล่านั้นเป็นเรื่องที่เพิ่งจะเกิดขึ้นหรือผ่านมานานแสนนานก็ตามที..

ทั้งวันเวลา สถานที่ กิจกรรมที่ร่วมทำ ถ้อยคำที่พูดคุย
ต่างก็ถูกนำมาฉายรื้อฟื้นให้เกิดรอยยิ้มทุกครั้ง

ช่วงเวลาที่ดี ช่วงเวลาที่เลวร้าย
ความสุข ความเศร้า ความเหงา รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หรือหยดน้ำตา
ล้วนแต่เป็นผลผลิตที่เกิดขึ้นจากสิ่งที่เรียกว่าความทรงจำทั้งสิ้น

.....

ระยะเวลากว่า 2 เดือนที่ผ่านมา
คือหนึ่งช่วงเวลาที่ดีที่สุดอีกช่วงหนึ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต
ที่ได้เก็บเกี่ยว ตักตวงความสุข ความใกล้ชิดระหว่างกันเอาไว้ได้มากที่สุด
ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ช่วงระยะเวลาสั้นๆ ที่มีเวลาได้อยู่ใกล้ๆ กันก็ตาม

ช่วงเวลาที่ผ่านมากับการร่วมสร้างคืนวันดีๆ ให้เกิดขึ้น
เพื่อที่จะเก็บไว้ในความทรงจำ เอาไว้ให้นึกถึงเมื่อยามที่ต้องห่างไกลกัน

สายตาที่อ่อนโยน รอยยิ้มที่จริงใจ ความห่วงใยที่เปี่ยมล้น
นับตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านมานานกี่ปี
ก็ยังคงเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดต่อใจของผู้รับคนนี้เสมอ

เคยคิด.. ว่าอยากจะหยุดช่วงเวลาแห่งความทรงจำเหล่านี้เอาไว้ให้หยุดนิ่ง
แต่มันก็คงเป็นได้เพียงแค่ความคิด เพราะถ้าเวลามันหยุดนิ่งไปจริงๆ
"ความทรงจำ" มันก็คงจะไม่มีวันเกิดขึ้น..
แล้วในช่วงเวลาที่เราต้องห่างกันอย่างนี้ มันก็คงจะไม่มีอะไรให้นึกถึง..
ความสุขที่เคยเกิดขึ้นก็คงจะถูกเลือนไป..

คงต้องขอบคุณเวลาและความทรงจำสินะ..

 

.....

บนเส้นทางสายชีวิตที่ทอดยาวอยู่ข้างหน้า
ยังมีอะไรอีกมากให้เราสองคนได้พบเจอและได้เรียนรู้

ห่างไกลกันครั้งนี้ คงจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
อีกไม่นานนะ อีกไม่นานเลยใช่มั๊ย
ที่จะได้กลับมานั่งมองท้องฟ้าในเวลาและสถานที่เดียวกันอีกครั้ง..ตลอดไป..

เดินทางปลอดภัยนะ..

.....

=+=+=+=+=

=+=+=+=+=