เป็นเวลาเกือบขวบปีแล้วนับแต่การได้เริ่มต้นใช้ชีวิตในอีกรูบแบบหนึ่ง
ที่ไม่ใช่การเล่าเรียนหนังสือที่เคยคุ้นชินมานานนับ 18 ปี

ชีวิต.. ที่เดินทางมาเคาะประตูทักทายภายหลังจากการสำเร็จการศึกษา

ชีวิต.. ที่เมื่อก่อนตอนที่ยังคงใส่กระโปรงบานวิ่งเล่นเคยคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไกลตัว
ยังคงอีกนานนักที่จะมีโอกาสได้ลิ้มลองรสชาติของชีวิตในรูปแบบที่ผู้ใหญ่เขาดำเนินกัน

ชีวิต.. ที่เปรียบได้ว่าเป็นเหมือนกับช่องทางและโอกาสที่ได้ถูกปูทางมาไว้แล้วเพื่อรอให้เราเข้าไปเรียนรู้

ชีวิต.. ที่ทำให้ได้เปิดโลกของตัวเองให้กว้างขึ้น ได้รู้จักความเป็นไปของโลกให้มากขึ้น

ชีวิต.. ที่ทำให้เด็กที่อยู่ค่อนไปทางเกือบชายแดนกรุงเทพฯ ของฝั่งธนฯ คนหนึ่ง
ได้ดั้นด้นข้ามผ่านแม่น้ำสายหลักของประเทศ ฝ่ารถติด และผู้คนมากมายที่ล้นทะลัก
เพื่อที่เข้ามาเรียนรู้สิ่งที่ผู้ใหญ่เขาดำเนิน.. ในสถานใจกลางเมืองหลวง
บนถนนสายที่ได้เชื่อว่าวุ่นวายที่สุดและไม่เคยหลับใหลสายหนึ่งของโลก..

วัตถุทรงสี่เหลี่ยมติดล้อกำลังเข้าคิวค่อยๆ เคลื่อนตัวอย่างอ้อยอิ่งบนทางที่ทอดยาวอย่างไม่มีสิ้นสุด
โดยแทบไม่ต้องคาดเดาเลยว่า แต่ละคนที่ร่างกายถูกห่อหุ้มไปด้วยโครงเหล็กติดล้อในตอนนี้นั้น
มีจุดประสงค์อะไร ในเวลาชั่วโมงเร่งด่วนในแต่ละวันอย่างนี้
ผู้คนมากมายที่ต่างก้าวเท้าด้วยความเร่งรีบบนทางเท้านั้น.. ก็คงไม่ต่างกัน..

.....

ตึกสำนักงานสูงตระหง่านติดสถานีรถไฟฟ้า
คือที่ๆ เราใช้ชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่งมานานค่อนปี
กว่า 11 ชั่วโมงโดยเฉลี่ยโดยประมาณในแต่ละวัน

ได้เรียนรู้จักการทำงานในสิ่งที่ไม่เคยรู้ ในมุมที่ไม่เคยคิดว่าจะได้สัมผัส
รู้จัก มองเห็นถึงนิสัยใจคอของสมาชิกเกือบ 200 คนในองค์กรที่มีลักษณะแตกต่างกันไป
ได้พูดคุย หัวเราะ หยอกล้อ กับพี่ร่วมงานทั่วไป
และถึงขั้นกวนประสาท และ กวนทีน กับพี่ร่วมงานที่คุ้นใจ
ซึ่งเห็นได้อยู่บ่อยครั้ง ^_^

.....

การได้มองเห็นคนใหม่เข้า - คนเก่าออก
ถือเป็นเรื่องธรรมดานักในชีวิตการทำงาน
ใช่.. มันเป็นเรื่องธรรมดา(เหลือเกิน)จริงๆ กับการทำงานตรงนี้
ไม่ว่ามันจะเกิดกับพี่ร่วมงานคนใดก็ตาม..

แต่ถ้ามันเกิดกับคนที่คุ้นเคย
คนที่ทำงานอยู่ห้องเดียวกันมานานหลายเดือน
ความใจหายที่มี มันคงจะมีมากกว่าปกติหลายเท่า..

.....

ร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อสองพยางค์ในศูนย์การค้าใต้ตึกสำนักงาน
คือที่ๆ คนกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่ง ได้ทานอาหารร่วมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
ทั้ง 6 คนหมดฝ่ายครบองค์ประชุมร่วมกันเป็นครั้งแรก
ในการเลี้ยงส่งพี่ร่วมงานคนหนึ่งในฝ่าย

ถ้าไม่นับครั้งที่รวมตัวไปนั่งจกส้มตำอย่างไม่เป็นทางการ 4 คน
ที่เต้นท์เล็กด้านหลังตึกเมื่อคราวซ้อมหนีไฟเมื่อปีที่แล้ว
ครั้งนี้คงจะเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายกระมัง
ที่จะมีโอกาสได้ทานอาหารร่วมกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากันครบอย่างนี้..

.....

"ก้าวเล็กๆ เดินตามความฝัน.."

ไม่เคยคิดว่าสิ่งที่มีอยู่ของที่นี่
จะทำให้ฝันเล็กๆ ของเรา เกิดเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาอีกขั้น

สมาชิกอีก 5 คนที่เหลือต่างก็รู้ว่าหนึ่งความฝันเล็กๆ ของเรานั้นคืออะไร
ต่างก็ให้การสนับสนุนอยู่เรื่อยมา..
และยิ่งมารู้ว่ามีคนๆ หนึ่ง เคยมีประสบการณ์ในด้านนี้มาแล้ว
คนๆ หนึ่งที่อยู่ไม่ไกลเลย นั่งอยู่ข้างหน้านี่เอง
ก็ยิ่งทำให้เรากระตือรือร้นที่จะสร้างฝันเล็กๆ นั้น ให้เป็นจริงขึ้นมา..

"งาน(อยาก)เขียน" ชิ้นแรก

งานที่ได้กลั่นกรองความรู้สึกและจินตนาการที่มี
ได้ถูกส่งมอบถึงพี่คนนี้เรียบร้อยแล้ว
คงอีกสักพัก.. ถึงจะได้รับฟังคอมเมนท์อย่างเต็มๆ
หลังจากที่ท่านพี่อ่านไปเพียงแค่ย่อหน้าแรก
ก็บอกมาแล้วว่าภาษาเขียนของเราสวยมาก \(^o^)/

งานที่ให้ไปนั้นอาจจะมีจำนวนเพียงไม่กี่หน้า
แต่มันก็สามารถต่อยอดได้

ถ้าผลตอบรับกลับมาดี

งาน(อยาก)เขียนที่ตั้งใจที่มี..

ในวันหนึ่ง..
อาจจะกลายมาเป็นงานเขียนชิ้นหนึ่ง
อย่างเป็นทางการ..

.....

=+=+=+=+=

=+=+=+=+=

Posted on Tue 10 Jun 2008 16:58

^^ พี่จะรออ่านหนังสือของน้องบีนะคะ ปล...ช่วงนี้แฮ้ปปี้ดีค่ะ

Tue 17 Jun 2008 14:16 [9]

เอาใจช่วยให้ งาน(อยาก)เขียน กลายเป็น งานเขียน โดยไวนะจ๊ะ จะรออ่าน

Mon 16 Jun 2008 11:28 [8]

เอาใจช่วยให้ งาน (อยาก) เขียนกลายมาเป็น "งานเขียน" โดยไวนะจ๊ะ จะรออ่าน...

Mon 16 Jun 2008 11:27 [7]

อีกไม่นาน..หนูก็เรียนจบแล้วก็ต้องออกมาทำงานเหมือนกันคะ..ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง..เดาไม่ออกเลยคะ

Sun 15 Jun 2008 19:58 [6]

555 เหมือน กัน เรย ไม่ อยาก ลา 1/2 วัน เอา เต็มๆ ไป เรย ชิ มิ ค๊ะ หาย ไวๆ นะ จ๊ะ จะ ได้ อยาก เขียน ต่อ กิ้วๆๆ ^^

Wed 11 Jun 2008 20:17 [5]

ไม่สบาย ปวดหัว เจ้านายไล่ให้กลับบ้าน แต่ไม่กลับ -*- ไม่อยากลาครึ่งวันง่ะ อยากลาวันนึงเต็มๆ เลย ฮี่ๆ ^^

Wed 11 Jun 2008 15:25 [4]

มาทีไรก็เหงาทุกทีอ่ะ

Wed 11 Jun 2008 11:11 [3]

แวะ มา เติม กำ ลัง ใจ ได้ เท่า ที่ มี ให้ ค่ะ งาน(อยาก) เขียน ขอ ให้ เป็น งาน เขียน เต็ม รูป แบบ น ค๊ะ ชี วิต ใน องค์ กร มี เข้า และ ออก ตาม ธรรม ดา ก้อ เรา คน ธรรม ดา นี่ จ๊ะ ชิ มิ !!!! ^^ 5885

Tue 10 Jun 2008 13:02 [2]

BeE    Tue 10 Jun 2008 10:28 [1]