หลายวันที่ผ่านมาในรอบสัปดาห์
สายฝนพรำ ได้กลับมาโปรยปรายให้ได้สัมผัสอีกครั้ง
บ้างรุนแรงโหมกระหน่ำ บ้างเบาบางอ่อนไหว
สลับสับเปลี่ยนกันไปตามฤดูกาลการแปรผันของอากาศ
สร้างความเปียกชื้น ทิ้งร่องรอยที่เกิดจากความชุ่มฉ่ำเอาไว้เบื้องหลัง แล้วก็จากไป
แต่ก็พร้อมเสมอที่จะหวนกลับคืนมาทักทายได้ใหม่ในทุกเวลา
ปีแล้วปีเล่า เป็นอยู่อย่างนี้อย่างไม่รู้เบื่อ..

ในช่วงระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา ก่อนหน้าที่จะมีความสุขอย่างทุกวันนี้
ในความรู้สึกคุ้นชินของเราที่มี ที่เกิดขึ้นอยู่เสมอในยามฝนตกในช่วงระยะเวลาเหล่านั้น
ก็มักจะรู้สึกอยู่เสมอว่า..

ทุกครั้ง.. ที่สายฝนเม็ดแล้วเม็ดเล่าพากันร่วงหล่นลงมาจากบนผืนฟ้ากว้างผืนนี้
มักจะนำพาความเหงา ความเศร้าและความหนาวเหน็บมาด้วยเสมอ
จะโอบกอดตัวเองให้กระชับมากเท่าไร ก็ไม่มีทางที่จะบรรเทาให้จางหายได้เลย

..มันเหงามากมายเท่าไร ใครเลยจะรู้สึกได้ดีเท่าตัวเรา..

..และจะมีใครสักคนบ้างไหม ที่มีความรู้สึกเช่นเดียวกันกับเรา..

 

"เหมือนอ้างว้างอยู่เพียงลำพัง ในห้องที่ไร้ประตู
เหมือนต้นไม้ขาดคนมาดู แห้งแล้งลงไปทุกทีทุกที
เหมือนเปลวเทียนอ่อนแรงกำลัง ยิ่งนานยิ่งดูริบหรี่
เหมือนชีวิตถูกทิ้งในความเงียบงัน

เกือบคิดว่าไม่มีแล้ว คนที่เกิดมาเพื่อฉัน
แต่แล้วเธอก็เดินเข้ามา.."

.....

กับคนหนึ่งคน.. ที่เมื่อก่อน
เราไม่เคยคิดจะเปิดใจในความรู้สึกให้มากเกินไปกว่าคำว่า "พี่-น้อง"
ได้มอบความรู้สึกดีๆ ความอบอุ่น ความห่วงใย
กำลังใจ และความรักอย่างเปี่ยมล้นให้กับเราอย่างสม่ำเสมอ
ตลอดในช่วงระยะเวลาที่ได้รู้จักกัน

จากความปรารถนาดีที่บริสุทธิ์ใจที่เราได้รับ
ทำให้เราได้เปิดประตูใจ ออกต้อนรับคนดีๆ คนนี้
ให้เข้ามาอยู่ในความรู้สึกที่มากเกินกว่าขีดที่ตั้งไว้โดยที่เราไม่รู้ตัว
พอกลับมาถามใจตัวเองอีกครั้ง ก็พบว่า..
ได้รับคนๆ นี้ให้ก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของชีวิตไปแล้ว..

คนหนึ่งคน.. ที่ช่วยคลายความเศร้าและความเหงาที่มี ให้เบาบางจางหาย
คนหนึ่งคน.. ที่เปลี่ยนท้องฟ้าสีเทาที่เคยมี ให้กลายเป็นท้องฟ้าที่สดใส
คนหนึ่งคน.. ที่ทำให้เราได้มองเห็นเส้นสายปลายทางของอนาคตข้างหน้า ว่าจะเดินไปในทิศทางใด..
คนหนึ่งคน.. ที่พร้อมจะจับมือก้าวเดินกันไปพร้อมกัน ไม่ว่าจะมีเรื่องราวใดๆ เกิดขึ้นก็ตาม

 

"เหมือนว่าห้องได้เจอประตู เปิดมาพบความสวยงาม
เหมือนต้นไม้มีคนรดน้ำ ให้มันชุ่มชื่นขึ้นมาขึ้นมา
เหมือนเปลวเทียนได้มือประคองป้องลมให้ไฟสว่าง
เหมือนชีวิตได้เจอปลายทางสักที"

.....

ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้
มันนานเหลือเกินกับความสุขและผูกพันที่เกิดขึ้น
ความรู้สึกดีๆ ที่ได้รับที่มีเพิ่มขึ้นตามวันเวลา
และไม่มีทีท่าว่าจะลดลงแม้แต่น้อย

ทำให้เราได้รู้ว่า ตัวเรา.. มีความสำคัญสำหรับใคร..

ถึงวันนี้..
เราสองคนจะอยู่ห่างไกลกันจนเกินกว่าที่จะมองเห็นกันได้ในระยะสายตา
และคงอีกนาน กว่าจะได้เจอหน้ากันอีกครั้ง

ความรู้สึกของคำว่าเหงาที่เคยเกิดขึ้น มันเบาบางจนแทบไม่รู้สึก
เพราะความเหงาที่มี.. มันถูกแทนที่ด้วยความคิดถึง

..ความคิดถึง.. ที่ติดอยู่ในทุกลมหายใจเข้า-ออก..

 

ให้ระยะทางของความห่างไกลที่มี
เป็นแรงผลักดันให้เราสองคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด
วันเวลาที่จะได้พบกัน ถึงแม้มันจะอีกยาวไกล
แต่ในวันหนึ่งข้างหน้า "วันนั้น" มันก็ต้องเดินทางมาถึง

และเมื่อ "วันนั้น" มันเดินทางมาถึง
เราสองคนจะมีความสุขกันมากมายขนาดไหน..

 

"ความรักของเธอลบคำว่าเหงา และเขียนคำว่าเข้าใจ
ได้รู้ว่าควรหายใจเพื่อใคร ให้ฉันยิ้มได้อีกหน
จากวันนี้โลกจะมีคนเหงาน้อยลงไปสองคน
ไม่มีแล้วคนที่ใจหม่นหม่น เมื่อเรามีกันและกัน"

.....

=+=+=+=+=

=+=+=+=+=

 

Beginning of Life

Posted on Mon 7 Jul 2008 12:02

อ่า นา ยัง มิ อัพ ^^     Tue 15 Jul 2008 15:14 [12] พรุ่งนี้โทรมาเม้าท์ก็ได้นะจ๊ะ     Mon 14 Jul 2008 23:23 [11] ชอบเพลงนี้เหมือนกันบี ฟังแล้วรู้สึกดี แล้วคนก้อเหงาน้อยลงสองคน...^^ WaWa^^    Sun 13 Jul 2008 20:12 [10] ความห่างไกล...ทำให้ความคิดถึงมีความหมายที่สุด...แต่ความห่างไกล..ทำให้ความคิดถึงมีมากจนร้องไห้ทุกๆทีเลยคะ     Sun 13 Jul 2008 11:48 [9] อยากรู้ป่ะ ว่าพี่สะไพร้ อะไรพี่บอล อิอิ     Sat 12 Jul 2008 23:50 [8] พรี่คนนุงแหละ ที่มักจะเหงาตอนหลังฝนตก ง่ะ ความรักเป็นกำลังใจที่ดีเยี่ยมให้เราเสมอ แม้วันนั้นจะไม่ท้อแท้ และอ่อนล้าก็ตาม เนอะ เนอะ ^----------^     Fri 11 Jul 2008 14:25 [7] นั่นสิเนอะ แค่มีอีกคนให้คิดถึง ก้อคลายความเหงาไปได้มากมาย อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย รักษาสุขภาพด้วยค่า     Fri 11 Jul 2008 9:15 [6] แวะมากระซิบว่า พรุ่งนี้วันเกิดพี่บอลนะจ๊ะ     Thu 10 Jul 2008 23:23 [5] อิจฉาคนมีฟามรักเฟ่ยยย ไม่ว่าจะฤดูกาลไหนก็คงไม่เหงาอีกต่อไปล่ะเนอะ แต่ที่จริงอยากบอกน้องสาวว่า ดีใจด้วยน๊า ขอให้มีคนดีๆคอยเคียงข้างและดูแลนะ วันซ้อมรับปริญญาคาดว่าคงไม่ได้ไปอะ ช่วงนี้งานทับหัวถล่มทลายจริง -*- ว่าแต่จะไปงานรับปริญญาใครเหรอจ๊ะ^^     Tue 8 Jul 2008 13:09 [4] มาแนวโรแมนติคอีกแล้วน้องเรา     Mon 7 Jul 2008 22:13 [3] so หน้า ฝน ฝน ตก ทุก ที บาง ปี มาก บาง ปี น้อย แต่ ไม่ มี ปี ไหน ฝน ไม่ ตก 5555 มั่วๆ ชอบ เพลง นี้ มาก ถึง มาก สุด ยิ่ง ได้ บรร ยา กาศ เมื่อ คน ชอบ เขียน เชื้อ เชิญ พี่..ให้ มา ทัศ นา จะ เก็บ เทอ ไว้ ใน ใจ..อีก คน ยิน ดี ดี ใจ แทน คน ที่ ไม่ เหงา ทั้ง 2 คน อย่าง จิง ใจ ระ ยะ ทาง มิ ใช่ ""ข้อ อ้าง"" ให้ ความ ""คิด ถึง"" ทำ หน้า ที่ ไป นะ จ๊ะ ^^     Mon 7 Jul 2008 18:28 [2] BeE    Mon 7 Jul 2008 12:10 [1]