มากกว่า 9 ปีก่อน..

ไม่รู้ว่าเป็นระยะเวลานานเท่าไร เริ่มต้นตรงจุดไหน และเกิดขึ้นเมื่อใด
ที่ได้เริ่มรู้จักกับความรู้สึกพิเศษที่เกิดขึ้นในใจ ที่มีให้กับใครสักคน

กับการที่ได้แอบมองคนๆ หนึ่ง
ที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่จำความได้ ในสายตาที่เปลี่ยนไป

ทั้งๆ ที่พอจะรู้คำตอบที่จะได้รับกลับมา
คือสายตาที่ว่างเปล่าจากดวงตาคู่นั้น แต่เราก็ยังคงมองต่อไป

เฝ้ามองอยู่ในระยะสายตา
ไม่ใกล้ไปจนน่าอึดอัด แต่ไม่ไกลไปจนดูเหมือนวางฟอร์ม
(ทั้งๆ ที่ความจริงมันเป็นอย่างนั้น)

เฝ้ามองอยู่เรื่อยๆ เพื่อหวังว่าคงมีสักวัน
ที่สายตาเย็นชาและว่างเปล่าคู่นั้น จะหันมามองบ้าง..

.....

9 ปีก่อน..

ยังคงเฝ้ามองรักที่อยู่ไกลตัว ไกลเกินเอื้อม
โดยไม่มองแลเหลียวใครอีกคนที่อยู่ข้างๆ ที่ห่วงใยเรา
และรับรู้ทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้มองข้ามความรู้สึกดีๆ ที่มีให้
แต่สายตาของเราที่มองออกไป
ยังคงทอดไปไกลเกินกว่าที่จะหันกลับมามองสิ่งที่อยู่ใกล้
ความสัมพันธ์ที่ดำรงไว้ ก็ไม่มีอะไรเกินไปกว่าขีดของคำว่าพี่-น้อง

เมื่ออยู่ใกล้นัก มักจะถูกมองข้ามไปได้โดยง่าย
เพราะมัวแต่ไปหลงใหลกับความรู้สึกที่ไร้ตัวตน

กว่าจะรู้ตัวว่าเสียเวลากับสิ่งที่จับต้องไม่ได้ และไม่มีวันมามากเท่าไร
ก็ทำคนใกล้ตัวเสียใจ(โดยไม่สำนึก)มาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

.....

เกือบ 4 ปีก่อน..

"แล้วถึงวันฉันเลิกมองฟ้า เวลาที่มากไป
ถึงได้รู้ว่ามีอะไรบนพื้น.."

ความห่วงใย กำลังใจ และความปรารถนาดี
ที่ได้รับอย่างสม่ำเสมอ ตั้งแต่วันแรกที่รู้จัก จนถึงทุกวันนี้
มันทำให้คนๆ หนึ่ง รู้สึกตื้นตัน

ไม่ว่าจะต้องเจ็บกับสิ่งที่อยู่ไกลเกินเอื้อมมากี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
แต่ในทุกครั้ง.. ก็จะยังคงมองเห็นสายตาที่อ่อนโยนของคนที่อยู่ข้างๆ คอยปลอบโยนอยู่เสมอ

 

"ลดสายตาลงมาจากฟ้า มาเจอสายตาเธอ
ถึงได้เห็นคุณค่า ที่เจอในนั้น.."

จากความใกล้ชิดสนิทสนม
และความผูกพันระหว่างกันที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ
ทำให้เรา.. เริ่มมองคนที่อยู่ข้างๆ นี้ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

ไม่ใช่ในสายตาที่เคยมองสิ่งที่อยู่ไกลตัวอย่างลุ่มหลงเหมือนอย่างที่เคยเป็นมา
แต่หากเป็นสายตาที่มองไปถึงอนาคตข้างหน้า
มีชีวิตที่เติมเต็มได้ด้วยความรักจากคนหนึ่งคนที่อยู่ใกล้
สัมผัส จับต้องได้ เพราะรู้ว่ารักที่มีอยู่นี้.. เป็นของจริง..

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
รับรู้ได้อยู่เสมอว่าคนๆ นี้ แสนดีขนาดไหน
เราเองที่หน้ามืดตามัว มัวแต่ไปมองสิ่งที่อยู่ไกล
จนเกือบมองข้ามคนที่อยู่ใกล้ๆ..

ช้าไปไหมที่เพิ่งหันมามอง

..ไม่รู้สินะ..

 

แต่สำหรับคนที่รอเราอยู่เสมอ ไม่มีคำว่าช้าหรือเร็ว

"ดีใจ และ มีความสุข" คือคำตอบของเขา..

.....

เกือบ 2 ปีก่อน..

ใครคนหนึ่งเคยพูดถึงความฝันที่วาดเอาไว้
และตั้งใจที่จะทำให้เป็นจริงในอนาคตข้างหน้า
ในคืนๆ หนึ่ง ก่อนที่จะต้องเดินทางไปไกล..

 

สวยงาม..

 

ความฝันที่วาดเอาไว้มันช่างสวยงามเหลือเกิน

 

สวยงามซะจน.. น้ำตาคลอโดยแทบไม่รู้ตัว..

 

ค่อยๆ ก้าวเดินไปพร้อมๆ กันนะ
ตอนนี้ ต่างคนก็ต่างทำหน้าที่ของตัวเองไปให้ดีที่สุด
กลับมาเมื่อไหร่ คงได้มาสร้างฝันที่วาดเอาไว้ ให้มันเป็นจริงด้วยกัน

.....

15 ชั่วโมงก่อน

อีกครั้ง.. กับการบอกย้ำถึงสิ่งที่อยากให้เกิดขึ้น
ถูกส่งผ่านออกมาทางเสียงปลายสาย

 

 

กลับมาเมื่อไหร่ค่อยว่ากัน

^__^

.....

=+=+=+=+=

=+=+=+=+=